«...podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością» (1 Tm 6, 11)
Słowo życia na wrzesień 2007
Co robić, żeby żyć tymi cnotami w naszej codzienności?
Trudno byłoby jedną po drugiej wprowadzać w życie. Czemu więc nie żyć teraźniejszością z radykalizmem miłości? Jeśli ktoś żyje teraźniejszością w woli Bożej, Bóg żyje w nim, a jeśli Bóg żyje w nim, jest w nim miłość.
Kto żyje teraźniejszością, w każdej okoliczności, jest wierny, łagodny, jest ubogi, czysty, jest miłosierny , gdyż ma miłość w najwyższej i najczystszej postaci; naprawdę kocha Boga z całego serca, z całej duszy, ze wszystkich sił; jest oświecony wewnętrznie, jest prowadzony przez Ducha Świętego, a więc nie osądza, nie myśli źle, miłuje bliźniego jak siebie samego, ma siłę szaleństwa ewangelicznego, żeby "nadstawić drugi policzek" i "iść drugie tysiąc kroków..."1.
«...podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością»
Jest to zachęta skierowana do Tymoteusza, który był wiernym współpracownikiem św. Pawła, towarzyszem jego podróży i przyjacielem; zaufanym do tego stopnia, że był jak syn. "Ty natomiast, o człowiecze Boży - pisze do niego Apostoł, po tym jak ujawnił pychę, zazdrość, kłótnie, przywiązanie do pieniędzy - uciekaj od tego rodzaju rzeczy" i zaprasza go, żeby dążył do życia, w którym rozkwitają cnoty ludzkie i chrześcijańskie.
W tych słowach odbija się echem zobowiązanie przyjęte na chrzcie świętym do wyrzekania się zła ("uciekaj") i przylgnięcia do dobra ("podążaj"). Od Ducha Świętego pochodzi radykalna przemiana, zdolność i siła do zrealizowania zachęty Pawła:
«...podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością»
(1) Por. Mt 5, 41.