«Postępujcie według ducha (...). Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa» (Gal 5, 16.18).
Słowo życia na czerwiec 2006
"Powołani zostaliście do wolności"1. Jest to wiadomość, którą Paweł z Tarsu kieruje do chrześcijan różnych wspólnot Galacji. Wiadomość, która jest echem słów Jezusa, który powiedział, że będziemy "rzeczywiście wolni"2.
Wolni od czego? Chrześcijanie w Galacji zostali zwolnieni z przepisów Prawa Mojżeszowego, co potem rozciągnięto na wszystkich chrześcijan. Ale stało się coś więcej, zostaliśmy uwolnieni z grzechu i jego konsekwencji: naszych lęków, niepohamowanej pogoni za korzyściami materialnymi, z uwarunkowań kulturowych, układów społecznych... Jesteśmy przeto wolni, kiedy przestrzegamy norm zachowań społecznych i religijnych chrześcijaństwa i nie odczuwamy ich jako obowiązków narzuconych z zewnątrz.
Dla nas istnieje nowe prawo, "prawo Chrystusowe"3, jak nazywa je Paweł, prawo wpisane w nasze serce. Prawo, które rozkwita od wewnątrz, z głębi osoby uczynionej nową przez miłość Chrystusa - "prawo wolności"4. Jest to Prawo, które daje zarazem siłę do wypełniania go.
Jesteśmy wolni, ponieważ prowadzeni przez żyjącego w nas Ducha Jezusowego. Stąd to zaproszenie:
«Postępujcie według ducha (...). Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa.»
W tym okresie Pięćdziesiątnicy ponownie przeżywamy wydarzenie zstąpienia Ducha na Maryję i uczniów zebranych w Wieczerniku. Poprzez swoje języki ognia rozlewa On w sercach miłość Bożą5. To jest właśnie to "nowe prawo" - miłość.
Duch Święty jest Miłością Boga, który przychodząc do nas przemienia nasze serce, nasyca je swoją własną miłością oraz uczy działania w miłości i z miłości.
To miłość nas pobudza do działania oraz podsuwa odpowiedzi na sytuacje i wybory, do których podjęcia jesteśmy powołani. To miłość uczy nas rozróżniać: to jest dobre, zrobię to; to jest złe, tego nie zrobię. To miłość przynagla nas do działania mającego za cel dobro drugiego.
Nie jesteśmy kierowani z zewnątrz, lecz kieruje nami zasada nowego życia, którą Duch złożył w naszym wnętrzu. Siły, serce, umysł, wszystkie nasze zdolności mogą "funkcjonować według Ducha", ponieważ zespala je miłość i są oddane do całkowitej dyspozycji zamysłowi Bożemu wobec nas i społeczeństwa.
Jesteśmy wolni, żeby kochać.
(1) Gal 5,13.
(2) J 8,36.
(3) Gal 6,2.
(4) Jk 2,12.
(5) Por. Rz 5,5.